De angst voor afwijzing, of misschien beter bekend bij jou – in ieder geval bij mij – als de angst voor “het niet goed doen”. Een gevoel dat je soms krijgt wanneer een ander iets tegen je of over je zegt. Bang om afgewezen te worden door de ander.

Waar komt afwijzing vandaan?

Ik heb tijden gekend waarin ik het gevoel van afwijzing bijna fundamenteel ervoer en ik wilde hier eigenlijk vanaf. Maar waar begin je?

Het systeem van belonen en straffen is een mogelijke oorzaak van het fundamentele gevoel van afwijzing. Wanneer je als ouder je kind opvoedt met een beloning voor “goed gedrag” en een straf voor “slecht gedrag” ontwikkelt het kind niet alleen de angst voor straf, maar ook de angst voor het niet krijgen van de beloning, de angst voor het niet goed doen. Je zou dus kunnen zeggen dat het een lastige opgave is als ouder om te voorkomen dat je kind een gevoel van afwijzing kent.

Een ander voorbeeld is wanneer je kind vanuit speelsheid de straat op rent en je als ouder gilt en je kind met een noodvaart van de straat af trekt. Je doet wat je moet doen. Echter, ervaart je kind een afwijzing van zijn of haar speelsheid. Nog onbewust natuurlijk, maar hier begint het al. Dit is een voorbeeld van velen voorbeelden waarin je je kind probeert te beschermen, maar je kind dit als afwijzing ervaart. Een kind uit namelijk nog heel puur zijn of haar emoties en als ouder ‘straf’ je dat vaak – ook onbewust – af. Voorbeelden zijn “doe is niet zo gek”, “nee, dat mag niet”. Jouw kind weet niet dat het gek doet of weet niet dat het iets doet wat niet mag. Een kind IS gewoon.

Grote kans dat ook jij zo bent opgevoed en dat ook jij als kind op deze manier een gevoel van afwijzing hebt ervaren. 

Wat kan ik ermee?

Je voelt met name een angst voor afwijzing wanneer iemand iets zegt over iets waar je zelf onzeker over bent. Iets waar je zelf (nog) niet tevreden over bent. Wanneer je afwijzing voelt van een ander spiegelt diegene jouw eigen onzekerheid over datgeen. Hetgeen waar jij jezelf voor afwijst. Het heeft dan ook nooit iets met de ander te maken, maar de ander raakt enkel een gevoeliger snaar, die alleen jij kan onderzoeken en wegnemen.

Ga op onderzoek uit: wat wijs je af aan/in jezelf? En waarom? Durf je te kijken en te onderzoeken waar dit zich heeft ontwikkeld? Je kan afwijzing ervaren door enkel de herinnering van afwijzing uit het verleden. Jouw emotionele wond wordt aangeraakt. Mede daarom is het belangrijk om af en toe over het verleden te praten en rust te vinden in de dingen die zijn gebeurd. Op die manier kan je een nieuwe betekenis geven aan afwijzing en helder kijken om welke onzekerheid het vandaag de dag gaat. En of je terecht onzeker bent?